Skip to main content

Ramesh to Ramya ( END )

 பிறகு அடுத்த நாள் காலை இருவரும் சகஜம் போல் பேசிக் கொண்டுஇருந்தோம் அப்போ நான் சொன்னேன் இனிமே நமக்குள்ள எந்த சண்டையும் நடக்காது உனக்கு புடிச்ச படி நான் கடைசி வரைக்கும் இருப்பேன் அப்படின்னு உடனே பிரியா சொன்னா சரிடா ஆனா ஒரு கண்டிஷன். என்னடி ? நம்ம நிச்சயதார்த்தத்திற்கும் கல்யாணத்திற்கும் ஏன் முதலிரவுக்கும் கூட நம்ம ரெண்டு பேரும் புடவையில் தான் இருக்கணும், முக்கியமா நம்ம கல்யாணத்த அன்றைக்கு நம்ம ரெண்டு பேரும் மணப்பெண் அலங்காரத்தில் தான் இருக்கணும் அப்படின்னு சொல்ல எனக்கு உள்ளுக்குள்ள ஆயிரம் சொந்தக்காரங்க வருவாங்க அவங்க எல்லாம் என்ன பாத்து என்ன நினைக்க போறாங்க என்ற கவலை இருந்தாலும் ஏற்கனவே கிராமத்தில் இருக்கவங்களும் என் கூட படிச்சவங்க என் சொந்தக்காரங்க எல்லாம் என்ன பொண்ணா வாழ ஆசைப்படுகிறேன் என்று தான் நினைச்சுட்டு இருக்காங்க பிரியா சைடு சொந்தக்காரங்க யாருமே இல்ல என்னுடைய எதிர்காலமே பிரியாதா அப்படின்னு முடிவு பண்ணதுக்கு அப்புறம் அவளுக்காக என்ன செஞ்சா என்ன அப்படின்னு தோணுச்சு உடனே நான் ஒத்துக்கிட்டேன் . இதைக் கேட்ட அம்மா அண்ணி அப்பா அண்ணன் எல்லோருக்கும் ரொம்ப சந்தோஷம். பிறகு நிச்சயதார்த்தம் கல்யாணம் முதல் இரவு எல்லாம் நல்லபடியா நடந்தது. 

இது நிச்சயதார்த்ததன்று நான் ( ரமேஷ் எனும் ரம்யா )






இது கல்யாணதன்று நான் ( ரமேஷ் எனும் ரம்யா )








இது முதல் இரவு அன்று நான் ( ரமேஷ் எனும் ரம்யா)




இப்படியே சந்தோஷமாக காலங்கள் போக சொந்த பந்த விழாக்களுக்கு கூட என் வீட்டார் அறிவுறுத்தல் இல்லாமலே நானாக புடவை கட்டி செல்ல ஆரம்பித்தேன் இதோ இப்பொழுது என் அண்ணன் குழந்தைக்கு காது குத்து நாங்கள் அனைவரும் காது குத்து விழாவில் உள்ளோம்



நன்றி.....


Comments

Iron man said…
Super story
🥰🥰🥰🥰🥰❤️❤️❤️❤️❤️❤️
Iron man said…
Appo ramya oda valakappu eppo?😉🤭🤭
Anonymous said…
Super story
Anandhi said…
Thank you 😊
Anandhi said…
Seekrame nadakum ☺️
Anandhi said…
Thank you 😍😍
Anonymous said…
Anandhi pls type words in English that would be helpful for others who couldn't read Tamil. If possible pls write few stories in English pls.
Anonymous said…
Anandi pls type words in English that would be helpful others who couldn't read Tamil. If possible pls write few stories in English pls.
Vasantha said…
All your story very super 👌
Anonymous said…
Hii anandhi and friends, i'm ilakkiya please do follow and support my page
ilakkiyacdstories.blogspot.com
Ilakkiya priya said…
Hii Anandhi and friends,
I'm ilakkiya priya
Do follow and support my blog
ilakkiyacdstories.blogspot.com
Anandhi said…
I will try 😁
Anandhi said…
Thank you 😊🙏
Anandhi said…
Hi ilakkiya ! I am already following your page that's too good 😊
Anonymous said…
Next story epo update pana porenga still waiting.....
Anonymous said…
Any new posts?
Anonymous said…
adiye anadhi new stories di. plz di.nee nalla kathai ezhuthu ra ponnu di. vera maari di
Anonymous said…
Use translator braindead or better learn tamil
Anonymous said…
Better learn tamil or use translator
Anonymous said…
Update

Popular posts from this blog

Saree Love (Final part)

 ‌அவர்கள் ரூமை விட்டு வெளியே சென்றவுடன் மதன் தன்னை கண்ணாடியில் கவனிக்கத் தொடங்கினான். இடுப்பு வரை நீளமாக பின்னப்பட்டிருந்த தன் கூந்தல் தன்னை நீ ஒரு பெண் என்று வாசனையால் உணர்த்தும் மல்லிகை பூ தன் கூந்தல் முழுக்க அலங்கரிக்கப்பட்டதையும் கவனித்தான். தன் தலையை அசைக்கும் போத்தெல்லம் அங்கும் இங்குமாய் அழகாக ஆடும் தனது ஜிமிக்கி புடவை முந்தானையையும் புடவை மடிப்பையும் சரி பார்க்கும் போது சத்தமிடும் வளையல்கள் ஒரு அடி முன்ன பின்ன நடந்தாலே ஜல் ஜல் என்று ஊரையே கூட்டும் கொலுசின் ஓசை. அனைத்தையும் தன்னை அறியாமலே அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கும் போது கலா உள்ளே வந்தால் தன் மகனின் இந்த மணப்பெண் தோற்றத்தை பார்த்து அதிர்ச்சியில் கண்களில் ஆனந்த கண்ணீருடன் அவனை கட்டி அணைத்தால். என்னுடைய பொண்ணு இன்னைக்கு மணப்பெண் ஆகிட்டா அப்படின்னு சொல்லி சிரிக்க மதனுக்கும் வெட்கம். அப்படியே மாப்பிள்ளை பார்க்க பெண் வீட்டார்கள் வந்தால் மணப்பெண்ணை தோளில் கை வைத்தபடியே மணப்பெண் தோழிகள் அறையை விட்டு வெளியே கூட்டி வருவது போல் தன் மகனை மணப்பெண் அலங்காரத்தில் அறையை விட்டு வெளியே வெட்கத்துடன் கூட்டிக்கொண்டு வந்தால் பின்பு அவனை மேஜையில...

Arjun's life Part - 1

The Seeds of Change In the quiet lanes of a small Tamil village, nestled between the gentle curve of a river and rows of lush, green paddy fields, lived a boy named Arjun. At 13, he was of average height, with a face that still held the softness of childhood. His eyes sparkled with a curiosity that was sometimes mistaken for mischief, and his hair—still short and unruly—was a source of teasing from his mother, Vani, and his older sister, Priya. "Arjun, why don’t you let your hair grow long like the other boys in the village?" Vani had asked one evening, her voice gentle as she ran her fingers through her son's short curls. "I don't know, amma," Arjun replied, looking into the mirror with a frown. He had always felt indifferent about his hair, seeing it as something he simply had to maintain. But something about the way his mother spoke—so tenderly, as if it were the most natural thing—made him think differently. "Long hair is beautiful," Priya said...